هر نیرو، یک تیم
خانم ایمانی از حلقههای میانی فعال، در جهت ایجاد گروههای کوچک برای اشتغال در خانه از مدل «رویش» استفاده کرده و اینگونه بیان میکنند:
در ابتدا خودم در خانه با استفاده از وسایل در دسترس و ارزان مثل تخممرغ، پوست گردو، محصولاتی مانند جاسوییچی، گیره و... تولید میکردم. پس از مدتی خانمهای دیگر را نیز وارد کار کردم تا در اوقات فراغتشان در خانه مشغول به کار شوند. پس از مدتی با آموزش نیروها، مسئولیتها را بین افراد تقسیم کردم. افرادی که تجربه بیشتری پیدا کردند، فقط نیروی تولید نبودند و خودشان مسئولیت یک گروه را برعهده گرفتند؛ به این شکل که کار را از ما تحویل میگرفتند، بین اعضای تیمشان در محله توزیع میکردند و بعد کارهای آمادهشده را جمعآوری و تحویل میدادند.
برای مثال، یکی از نیروهایی که از هفده، هجدهسالگی با ما کار میکرد، بعد از ازدواج و بچهدار شدن، خودش یک تیم چهار، پنجنفره از دخترخاله، خواهرهای همسر و همسایههایش تشکیل داد. امروز کار را از ما تحویل میگیرد، بین اعضای تیمش تقسیم میکند و پس از جمعآوری، به ما تحویل میدهد.
به این ترتیب چند تیم در نقاط مختلف شهر شکل گرفت و هرکدام از افراد باتجربه، شبکهای از اطرافیان، اقوام و همسایههای خود را وارد کار کردند. حتی بعضی از نیروهایی که سالها با ما کار کرده بودند، بعد از کسب تجربه، خودشان کارگاه راهاندازی کردند و مستقل شدند.
سعی کردم بهجای اینکه همه کارها به خودم وابسته باشد، مسئولیت را به نیروهای باتجربه واگذار کنم تا هرکس بتواند بخشی از کار را مدیریت کند و تیم خودش را شکل بدهد.