آمایش خیرین

آقای گران از فعالین حلقه‌ی میانی برای شناسایی خیرین از تکنیک «حضور میدانی» و «گلوله برفی» استفاده کرده و این‌گونه بیان می‌کنند:

خیرین شامل همه‌ی ظرفیت‌ها از جمله؛ شرکت‌ها، اداره‌ها، نهادها، معتمدین محل، ریش سفیدها، افرادی که در خانه‌شان صندوق صدقه داشتند و تمام افرادی که حاضر بودند با ما هم‌کاری کنند.
ما هر کمکی که افراد می‌کردند را به عنوان ظرفیت خیرین در نظر می‌گرفتیم. مثلا، شخصی می‌گفت ماشینم را در اختیارتان قرار می‌دهم یا شخص دیگری برای تدریس یا ارائه مشاوره رایگان اعلام آمادگی می‌کرد هم‌چنین لیست خیرین را به تفکیک محله‌ها مشخص می‌کردیم.

در شهر ما نیاز به فراخوان و جستجو نبود، چرا که همه همدیگر را می‌شناختیم. وقتی با یک نفر صحبت می‌کردیم، او نیز دیگری را معرفی می‌کرد و به این ترتیب از یک نفر به نفر بعدی می‌رسیدیم. گاهی اوقات نیز خودمان به صورت مستقیم با افراد ارتباط نمی‌گرفتیم، بلکه دوستان آنها را که سخن‌شان روی ایشان موثرتر واقع می‌شد ،برای صحبت کردن می‌فرستادیم.

مرحله‌ی بعد، تهیه لیست اصناف و بازاریان بود. برای این منظور از اتاق اصناف کمک خواستیم، لکن به جهت اینکه مجوز لازم را نداشتیم، آمار را ارائه ندادند. درنتیجه خودمان به درب تک تک مغازه ها مراجعه کردیم و اطلاعات ایشان را پرسیدیم. البته بعضی‌ها همکاری نمی‌کردند و مجبور می‌شدیم اطلاعات آنها را از راه‌های دیگری کسب نماییم.

در هر محله، لیست تمام مغازه‌دارها و ظرفیت‌هایش را نوشتیم ، بعدا در طرح‌های گوناگون از این اطلاعات استفاده می‌کردیم. پیامک می‌دادیم و آن‌ها را
پای کار می‌آوردیم.