عظیمترین حرکت مردمی تاریخ شیعه؛ خداحافظ آقای شهید ایران
در تلاقیِ اشک و خشم، زنجیره عظیم تشییع پیکر مطهر رهبر شهید و خانواده ایشان، که از شنبه تا بامداد روز جمعه ادامه داشت، با حضور بیسابقه جمعیتی بالغ بر ۴۰ میلیون نفر در شهرهای تهران، قم، نجف، کربلا و مشهد به پایان رسید. این مراسم وداع که به یکی از بزرگترین تجمعات انسانی در تاریخ معاصر بدل شد، با صحنههایی تکاندهنده همراه بود؛ مردمی که با گریههایی جانسوز، غصهای بیکران را در دل داشتند، اما این اشکها هرگز به تسکین نمیرسید و در میان سیل سوگواری، به شعارهای حماسی بدل میشد. در میان جمعیت، فریادهای خشمآلود برای خونخواهی یکصدا با شعار «انتقام، انتقام»، فضای تشییع را از یک مراسم سوگواری صرف به یک بیانیهی خشمگینانه علیه دشمنان تبدیل کرد که نشان از عمق جراحت و ارادهی پولادین ملت داشت. این تشییع عظیم، اگرچه مراسم وداع با امام شهید بود، اما در حقیقت به عرصهی بزرگ بیعت و تجدید پیمان با رهبری حاضر بدل شد؛ جایی که طنین فریاد «لَبّیک سید مجتبی» در تمام مسیر، نشان از پیوند ناگسستنی ملت با ساختار فرماندهی بود. با سپیدهدم روز جمعه، آیین تشییع که با شور و هیجان آغاز شده بود، به پایان رسید؛ اما آنچه در میان مردم باقی ماند، فراتر از یک مراسم بود. در حالی که حسرت دیدار دوباره با رهبر شهید در نگاه هر یک از شرکتکنندگان موج میزد، شعلهی راهی که ایشان بر دوش مردم نهاده بود، در قلب میلیونها نفر شعلهور شد تا پیامی روشن از این وداع تلخ صادر شود: «آقای ما این ملت مبعوث راه شما را ادامه میدهند.»