پرچمداران
آقای نبیدوست از حلقههای میانی فعال، در توضیح فعالیتهای خود در شاخه «عملیات» اینگونه بیان میکنند:
طی سالها فعالیت فرهنگی-اجتماعی، همیشه تلاش کردم در اتفاقات مختلف کنشهای اجتماعی معناداری داشته باشم. در ایام جنگ رمضان نیز در جلسهای که با چند نفر از دوستان و همکاران مستندساز داشتیم، ایده «پرچم ۲۴ساعته» را مطرح کردم. ایده اولیه به این صورت بود که در یکی از میادین اصلی شهر، پرچم مقدس ایران را به اهتزاز درآوریم و تا زمان پیروزی در جنگ، نگذاریم زمین بیفتد.
ابتدا تعدادی از دوستان با این ایده مخالفت کردند و گفتند: «مگر میشود با این کار ساده، کار فرهنگی کرد؟». اما در ادامه با همراهی شش نفر از کسانی که موافق اجرای ایده بودند از ساعت هشت شب ششم فروردین، کار را شروع کردیم. ما در تیم اولیه شش نفر بودیم و روزانه زمانبندی کردیم که هرکدام سه الی چهار ساعت پرچم را نگه داریم. افرادی هم به عنوان کمک پرچمدار در نظر گرفتیم.
با شروع فعالیت افرادی پیشنهاد دادند با استفاده از نصب بنر، انتشار پوستر و... طرح را تبلیغ کنیم اما با همه این پیشنهادات مخالفت کردم. هدف من این بود که در ذهن مخاطب ابهام ایجاد کنم؛ چراکه این ابهام و پرسشهای شکل گرفته در ذهنها، زمینهای فراهم میآورد تا طرح چهرهبهچهره و سینهبهسینه از طریق خود مردم منتشر شده و گسترش یابد.
این اتفاق افتاد، مردم کمکم با پرچمداران ارتباط برقرار کردند و از طریق دوستان شماره بنده را بهعنوان مسئول پویش پیدا کردند و برای هماهنگی نگهداشتن پرچم نوبت میگرفتند. بهاینترتیب طرح پرچمداری کمکم گسترش یافت بهطوری که پس از چند روز به علت افزایش تعداد داوطلبین، رباتی در پیامرسان «بله»، برای ثبتنام و نوبتدهی به افراد ایجاد کردیم.
ایده پرچم ۲۴ ساعته در نهایت سادگی اتفاق افتاد. ما تلاش کردیم با ایجاد ابهام آن را بین مردم گسترش دهیم و زمینه را برای مشارکت و نقشآفرینی آنها فراهم آوریم. معتقدم اگر آدمی با یک پرچم کنار خیابان بایستد، تبدیل به رویداد اجتماعی نمیشود؛ مگر اینکه این ظرفیت وجود داشته باشد که پرچم میان صدها یا هزاران نفر دستبهدست شود و افراد مختلف احساس کنند جزئی از داستانی بزرگتر از خودشان هستند.
اکنون پس از گذشت بیش از یک ماه از شروع طرح، ما ۱۳۰۰ نفر پرچمدار از اقشار مختلف داشتهایم و حدود ۷۰۰ نفر هم در نوبت هستند. علاوه بر آن پس از انتشار روایتها و گزارشهای تلویزیونی از پرچمداری، افراد بسیاری از شهرها و استانهای دیگر نیز برای اجرای ایده پرچم ۲۴ساعته با ما تماس گرفتند. ما نیز تلاش کردیم تجربیات خود را با آنها به اشتراک بگذاریم و در موارد لازم مثل محل مناسب برای پرچمداری، نحوه نوبتدهی و... راهنمایی کنیم. این طرح پس از مشهد در تهران، اصفهان، کرج، بیرجند، قم، قزوین، خرمآباد، همدان، رفسنجان، بهشهر و بابلسر به اجرا درآمده است.
نکته مهم در اجرای ایده این بود که اجازه ندادیم ارگانها و نهادها در کار دخالت کنند و کار کاملا به صورت مردمی پیش رفت. حتی جایی که شهردار پیشنهاد نصب المان به یاد پرچمداران را داد، گفتیم این کار را خود پرچمداران برعهده میگیرند.
الگوی مشترکی که در همه فعالیتهای فرهنگی به آن پایبندم این است که همیشه تلاش کردم مردم را با خود همراه کنم و معتقدم همانگونه که رهبر شهید انقلاب فرمودند اگر کارها به صورت مردمی انجام شود، مردم خودشان کار را جلو میبرند.