در جستجوی نور

خانم مصلح از حلقه‌های میانی فعال در حوزه قرآن، برای شناسایی ظرفیت‌های قرآنی در روستاها از روش «حضور میدانی» استفاده کرده و این‌گونه بیان می‌کنند:

در طرح «نهضت سواد‌آموزی قرآن» با همراهی پسر سیزده ساله‌ام به روستاهای اطراف رفتیم و شروع به شناسایی خانواده‌ها، افراد و ظرفیت‌های قرآنی کردیم. به این صورت که درب تک‌تک خانه‌های روستا را می‌زدیم و از خانم‌ها می‌پرسیدیم: «چند نفر هستید؟ همگی سواد قرآنی دارید؟». به‌این‌ترتیب تعداد افرادی که سواد قرآنی داشتند و آنهایی که نداشتند را مشخص می‌کردیم.

سپس زمان‌هایی که می‌توانستند به کلاس‌های قرآن بیایند را جویا می‌شدیم و شماره تلفن آنها را برای ارتباط‌های بعدی می‌گرفتیم و در آخر می‌پرسیدیم: «آیا کسی در خانه یا کوچه شما هست که بتواند قرآن را آموزش دهد؟ آیا شما مشتاق شرکت در چنین کلاس‌هایی هستید؟».

گاهی صبح تا شب در یک روستا می‌ماندیم و اطلاعات آن را جمع‌آوری می‌کردیم. برای تکمیل اطلاعات گاهی دو یا سه روز به یک روستا می‌رفتیم. هدف ما از شناسایی‌ این بود که ظرفیت‌های قرآنی را در هر روستا بشناسیم و با فعال کردن آنها، پرچم قرآن را در آن روستا توسط خود مردم بالا ببریم. شناسایی و بررسی یک روستا که تمام می‌شد، اطلاعات آنها را سازماندهی می‌کردیم و بر حسب شرایط، امکانات و تعداد افرادی که سواد قرآنی داشتند، کلاس‌ها را برگزار می‌کردیم.