خانههای قرآنی
خانم افتخاری از حلقههای میانی فعال، در توضیح فعالیتهای خود در شاخه «عملیات» اینگونه بیان میکنند:
تا کلاس پنجم درس خواندم اما علاقه به قرآن باعث شد به سمت حفظ قرآن بروم. در ابتدا روخوانی قرآن را در هیئت الزهرا(س) یاد گرفتم و پس از آن با استفاده از صوت استاد پرهیزگار حفظ جزء سی را در خانه شروع کردم.
برای ادامه حفظ قرآن، باید به شهرهای مجاور میرفتم. حدود شش سال در رفت و آمد بودم تا موفق شدم قرآن را به طور کامل حفظ کنم. پس از آن تصمیم گرفتم با تأسیس دارالقرآن، زمینهای برای آموزش و حفظ افراد علاقمند فراهم آورم تا دیگران نیز بتوانند از سفره پربرکت قرآن بهرهمند شوند.
به این ترتیب در سال ۱۳۸۶ با همراهی و همکاری همسرم دارالقرآن «کوثر ولایت(طه)» را تأسیس کردیم. پس از آن با انتشار فراخوان شروع به جذب و شناسایی افراد علاقمند به فراگیری قرآن در رشتههای مختلف صوت، لحن، تجوید، حفظ و... کردیم.
حدود صد نفر از خواهران در فراخوان اولیه ثبت نام کردند. در ابتدا با دعوت از اساتید بزرگوار قرآنی از شهرهای دیگر، آموزش قرآن را در رشتههای مختلف شروع کردیم اما پس از مدتی خواهرانی که در رشتههای مختلف آموزش دیده بودند، بهعنوان استاد در دارالقرآن شروع به فعالیت کردند؛ بهطوری که بسیاری از رشتهها توسط اساتید بومی تدریس میشد.
هدف ما از تأسیس دارالقرآن این بود که همه مردم بتوانند آموزش ببینند و از مفاهیم قرآنی بهرهمند شوند. اما یک دارالقرآن برای پوشش تمام شهر با جمعیت چندهزار نفری کافی نبود. به همین علت خواهرانی که در رشتههای مختلف آموزش دیده بودند را ترغیب کردم تا هرکدام در محله، کوچه، مسجد یا خانه خودشان جلسه قرآنی برپا کنند و مفاهیمی که قرآن آموخته بودند را به دیگران نیز آموزش دهند.
بهاینترتیب خواهران در خانه و محلههای خود هیئتهای قرآنی با نام ائمه بزرگوار حضرت زهرا(س)، حضرت زینب(س)، حضرت رقیه(س) و... برپا کردند. خواهران در این هیئتها علاوه بر قرائت زیارت عاشورا، روضه و مداحی به آموزش قرآن نیز میپرداختند. این روند ادامه داشت و روز به روز تعداد آنها افزایش مییافت.
پس از مدتی متوجه شدیم که «جامعه قرآنی عصر» جلسات خانگی قرآن را ثبت میکند. ما از این فرصت استفاده کردیم و علاوه بر ثبت جلسات خانگی که داشتیم، در طرحی تحت عنوان «خانههای قرآنی» شروع به شناسایی، سازماندهی و گسترش جلسات خانگی قرآن کردیم.
ما در تمام شهر، محله به محله پیش رفتیم و جلسات قرآنی که وجود داشت را شناسایی و ثبت کردیم. علاوه بر آن در مواجهه با افراد علاقهمند، آنها را ترغیب کردیم با توجه به ظرفیت و توان خود در جهت گسترش جلسات قرآنی قدم بردارند. برای مثال به افراد میگفتیم: در مهمانیهای خانوادگی، جمعهای دوستانه و هر جایی که شرایط آن وجو دارد، جلسات قرآن را برگزار کنید.
ما کار را برای افرادی که داوطلب برگزاری جلسات قرآنی میشدند، ساده میکردیم و اگر قرآن نیاز داشتند، در اختیار آنها قرار میدادیم. این افراد پس از مدتی خودشان راه میافتادند و برای برگزاری جلسات نیازی به حضور یا کمک ما نداشتند.
هم اکنون حدود ۷۲ جلسه قرآنی در شهر گلسار به ثبت رسیده است. جلسات قرآنی عموما هر هفته یکبار در خانهها یا مساجد برگزار میشود. جلسات خانگی قرآن زمینهای برای ایجاد شبکهای از خواهران مذهبی و انقلابی فراهم آورد. این خواهران در برنامههای فرهنگی، مذهبی و اجتماعی که در سطح شهر برگزار میشود، حضور فعال و چشمگیر دارند.
