خادمِ خادمان امام حسین (علیهالسلام)
آقای حسینی از حلقههای میانی فعال، در راستای همراه کردن افراد برای خادمی در مسیر پیادهروی اربعین از تکنیک «ایجاد عملیاتهای آزمایشی و نمونه اولیه» و «هویتبخشی به افراد» و «توجه به آگاهی و تجربه مشترک» استفاده کرده و اینگونه بیان میکنند:
طرحی که ما برای فعالیت در ایام اربعین انتخاب کرده بودیم ممکن بود در نگاه اول، برای بسیاری از افراد، کار سختی به نظر بیاید. بالاخره وقتی به کسی میگویید در گرمای اربعین، در شلوغی و سختی مسیر، چند روز زباله جمع کن، عقل خیلی وقتها میگوید «نرو!». اما وقتی فرد احساس کند برای امام حسین(ع) خدمت میکند، نگاهش به سختی کار تغییر میکند.
ما در ابتدا خودمان وارد میدان شدیم و کار را انجام دادیم. سال اول با حدود ۳۸ نفر رفتیم و شروع به نظافت کردیم. در مسیر، افرادی که ما را میدیدند و تفاوت قسمت تمیز و کثیف مسیر را مشاهده میکردند، خودشان جذب میشدند. بعضیها میپرسیدند: «شما بچههای شهرداری هستید؟» و وقتی میگفتیم «نه، ما خودمان هیئتی هستیم و برای چند روز آمدهایم خدمت کنیم»، بعضی از آنها همانجا به ما ملحق میشدند.
در سالهای بعد تلاش کردیم افراد بیشتری را با خودمان همراه کنیم. به همین علت در شهرهای مختلف بهصورت حضوری میرفتیم و در برنامهها و مناسبتهای مختلف طرح را برای مردم توضیح میدادیم. معمولا یکی دو نفر از بچههایی را که سخنورتر بودند و تأثیر کلام بهتری داشتند انتخاب میکردیم تا طرح را برای مردم توضیح دهند.
برای همراه کردن افراد، از احادیث، خاطرات و اتفاقاتی که در مسیر برایمان افتاده بود صحبت میکردیم. خاطراتی که موکبداران عراقی از خدمت به زائران امام حسین(ع) برایمان تعریف کرده بودند را برای بچهها نقل میکردیم و گاهی با ذکر مصیبت و روایت کربلا، سعی میکردیم فضای عاطفی و معنوی این خدمت را برایشان ایجاد کنیم.
به مردم میگفتیم که ما خادمِ خادمان امام حسین(ع) هستیم و کاری که انجام میدهیم فقط جمع کردن زباله نیست؛ یک نوع خدمت به زائران امام حسین(ع) است. همین موضوع باعث میشد افراد بسیاری از اقشار و اصناف، از کارگر و نانوا و پرستار گرفته تا پزشک، مدیر، آرایشگر، معاون و... به جمع ما بپیوندند. به این ترتیب، هر سال تعداد خادمان افزایش یافت و به بیش از هزار نفر رسید.
