حجله سیار رهبر شهید
خانم عاقبتی از حلقههای میانی فعال، در توضیح فعالیتهای خود در شاخه «عملیات» اینگونه بیان میکنند:
پس از شهادت حضرت آقا، اصلا حالمان خوب نبود اما در همان وضعیت هم تلاش میکردیم که در این موقعیت نقش خودمان را پیدا کرده و کاری انجام دهیم. بههمین منظور با حضور فعالین فرهنگی محله، جلسهای برای گفتوگو و همفکری در مسجد برگزار کردیم.
در آن جلسه ایدههای مختلفی برای بزرگداشت رهبر شهید مطرح کردیم و در نهایت ایده «برپایی حجله» انتخاب شد. ایده به این صورت بود که ابتدای هر کوچه با استفاده از یک قاب عکس، میز، پارچه مشکی و بلندگو، حجلهای برای یادبود رهبر شهیدمان برپا کنیم. اما پس از چند روز نتوانستیم مقدمات و هماهنگیهای لازم را برای این کار انجام دهیم؛ چرا که هم هزینه اجرای آن بالا بود و هم نیاز به افرادی داشت که از وسایل حجله مراقبت کند. بههمین دلیل این ایده آنطور که میخواستیم، اجرایی نشد.
چند روز بعد یکی از دوستان، میزی را جلوی منزلش گذاشت و روی آن عکس امام شهید و قرآن صفحهای که از مسجد محله گرفته بود، قرار داد. در کنار آن نیز بلندگویی گذاشت که از آن مداحیها و نواهای حماسی پخش میشد. به این شکل نخستین حجله محله برپا شد. پس از آن سایر همسایهها و اهالی محله نیز درخواست کردند این حجله جلوی منزلشان برپا شود.
بهاینترتیب ایده «حجله سیار امام شهید» شکل گرفت. ما حجله را جلوی منزل افرادی که داوطلب میشدند، برپا میکردیم. از آنها نیز میخواستیم اهالی کوچه و همسایههای خود را برای حضور در برنامه دعوت کنند. در ادامه با استقبال گسترده اهالی محله، لیستی از افراد داوطلب تهیه کردیم و لوازم برپایی حجله را به نوبت در اختیار آنها قرار دادیم تا خودشان برنامه را اجرا کنند. این برنامه بهمدت دو هفته در کوچههای مختلف با مشارکت اهالی محله برگزار شد.
در این مدت تلاش کردیم در کنار برپایی حجله، ظرفیتهای محله را نیز شناسایی کرده و از آنها برای بالا بردن کیفیت برنامه بهره ببریم. برای مثال تعدادی از معلمان در کنار حجله رهبر شهید به برگزاری کلاسهای تقویتی برای دانشآموزان پرداختند. روحانیون بزرگوار محله برنامه روضهخوانی، سخنرانی تبیینی درباره جنگ رمضان، مذاکرات و پاسخ به شبهات مردم را برعهده گرفتند. همچنین دوستانی که توانایی داشتند به روایت رسانهای برنامه پرداختند؛ اینگونه با نقشآفرینی اهالی محله، برنامه برپایی حجله در ابعاد مختلف گسترش یافت.
پس از برپایی حجله در چند کوچه و محله به عید نوروز رسیدیم. در این ایام به توصیه رهبرمان که در پیام نوروزی به دیدار خانواده شهدا تأکید کرده بودند برنامه را به خانه شهدا بردیم و جلوی خانه پانزده شهید، حجله را برپا کردیم.
برپایی حجله در کوچهها، زمینهای برای شناسایی دقیق محله و ظرفیتهای آن، فراهم آورد. ما دفترچهای تهیه کرده بودیم و در هر کوچه نام افراد را با جزئیاتی همچون آدرس، شماره تماس و مهارتی که داشتند، ثبت میکردیم. در ادامه از ظرفیتهایی شناسایی شده، علاوه بر برنامه حجله، در سایر برنامههای فرهنگی مثل دهه کرامت، عید غدیر و... نیز بهره میبردیم. برای مثال در ایام دهه کرامت پنجاه خانه برای اسکان زائران آماده کردیم و در ایام غدیر از اهالی کوچهها خواستیم هر کس کوچه خود را چراغانی و آذینبندی کند و با یک مشت شکلات و یک بطری شربت در پذیرایی شرکت کند.
حجله سیار تا کنون در محلههای کوی کارگران، کوی کارمندان، شهرک شهید بهشتی و محله محمدآباد برگزار شده است. در ابتدای کار برای برپایی هر حجله خود ما حضور پیدا میکردیم اما پس از مدتی خود افراد کمکم کارها را انجام میدادند و نیازی به حضور ما نبود. هماکنون نیز بعضی از محلههای اطراف، با الگوبرداری از فعالیت ما بهصورت هفتگی و مستمر برنامه حجله را برپا می کنند.
