جشنهای محلهای
خانم عباسی از حلقههای میانی فعال، در توضیح فعالیتهای خود در شاخه عملیات اینگونه بیان میکنند:
حدود پنج سال است که جشنهای محلهای را در شهرستان دشتی، شهر خورموج و بعضی از روستاهای اطراف اجرا میکنیم. ما این طرح را از دهه کرامت و ایام شعبانیه به مدت ده روز در سطح محلات شهر آغاز کردیم. در ابتدا با همراهی دوستان حوزوی تصمیم گرفتیم در ایام ولادت ائمه و اعیاد مذهبی کاری انجام دهیم که در محلهها شور و نشاط معنوی ایجاد کنیم و شادی را به سطح شهر ببریم. به همین منظور با همراهی برادران طلبهای که در حال تحصیل بودند، گروهی تشکیل دادیم و هرکدام از بزرگواران در راستای اجرای جشنها مسئولیتی بر عهده گرفتند.
پس از آن در هر محله با خانمهایی که از قبل به واسطه فعالیتهای فرهنگی آنها را میشناختم، ارتباط گرفتم. در این ارتباطها برنامه جشنهای محلهای را برای خانمها توضیح دادم و گفتم: در این طرح اجرای برنامه با ماست و وظیفه شما این است که با پای کار آوردن اهالی محله، مقدمات جشن از جمله پذیرایی، فضاسازی، اطلاعرسانی و... را انجام دهید.
با همراهی فعالین محلی، جشنهای خیابانی را در چند محله برپا کردیم. در سالهای بعد با توجه به اینکه چند برنامه اجرا کرده و شناختهشده بودیم، برای شناسایی افراد فعال و پایکار در هر محله فراخوان منتشر کردیم تا داوطلبان، محلات خود را برای اجرای جشنها ثبت کنند.
در هر محله کسی که مسئول برگزاری جشن میشد با همسایه، اهالی محله و... هماهنگ میکرد. آنها با استفاده از ظرفیتهای محلی خود مقدمات جشن از جمله دکور، فضاسازی، پذیرایی و... را آماده میکردند. سپس ما برای اجرای برنامه در محله حضور پیدا میکردیم.
وقتی برنامهها بهصورت محلهای اجرا میشود و اهالی محله در اجرای آن به نقشآفرینی میپردازند، برنامهها را متعلق به خودشان میدانند و تمام ظرفیتها را به میدان میآورند. ما تجربههای بسیاری از همراهی مردم داریم، برای مثال در یکی از محلهها یک خانم برای آذینبندی کوچه حدود چهل تا پنجاه پرچم سفارش داده بود، در یکی دیگر از محلهها از جرثقیلی که در محله بود برای بستن دکور استفاده کرده بودند یا در جایی دیگر اهالی محله با هزینه خودشان برای سیصد تا چهارصد نفر سفره شام آماده کرده بودند.
این برنامهها کاملا بهصورت مردمی اداره و برپا میشد و همین موضوع زمینهای فراهم آورد تا با پایکار آمدن مردم جشنهای محلهای روزبهروز گستردهتر شود؛ به طوری که در ایام غدیر، هجده شب در هجده محله جشنها برگزار شد و بعضی از محلهها نیز در نوبت ماندند.
ما در ابتدا با چهار تا پنج نفر از دوستان طلبه این کار را شروع کردیم اما الان با همراه شدن مداحان، فعالین و دغدغهمندان فرهنگی در محلهها، فعالیت ما گسترش پیدا کرده است. حتی در بعضی محلهها افراد با الگوبرداری از جشنهای محلهای، خودشان به صورت مستقل این جشنها را کوچه به کوچه برپا میکنند.
